Bekir Öztürk Şiirleri, Yırtık Kundura - Bekir Öztürk

İçeriğe git

Ana menü:

Şiirler > Romantik

YIRTIK KUNDURAM

Aklımda bir sen kaldın çocukluğumdan,
Altı yırtık bağcıklı siyah kunduram.
Seni giymeye kıyamadığım günlerde,
Yerini neyin doldurduğunu dahi hatırlamıyorum.
Kim bilir kaç gece yastığımın altında sakladım seni,
Ve kaç sabah korkuyla uyandım yerinde yoksun diye.


Senden sonra niceleri aldı yerini
Ama çocukluk işte, senin yerin bam başkaydı
Hep senden bahsederdim Behçet’ e
Sabahlara kadar gezer dururduk.
Ayaklarım su koy vermeye başladığında,
Hemen sen gelirdin aklıma.
Çocukça bir sevinç yaşardım o an.
Hatice’ ye yazdığım şiirlerde bile senden bahsederdim,
Okuduğunda ne derdi, Allah Bilir.
“ İnanmıyorum Bekir, Ayakkabılarına şiir mi yazdın.”


Günahını almayalım, kim bilir,
Beklide hislenir, ağlardı kızcağız
Her neyse,
İyi ki vermemişim verememişim şiirlerimi,
Ne ağlasın Hatice,
Nede bilsin sefil geçen çocukluğumu.
Ona şarkılar söylerdim, sevgi dolu, özlem dolu,
Ama bakamazdım yüzüne.
Fuat hoca edebiyat dersini kaynatsın diye dua ederdim.
“ Koş Bekir getir cümbüşünü ”
“ Geç Hatice Bekir’ in karşısına ”
Bilirdi Fuat hoca, Sevgimi, tutukluğumu
Ve Hatice’ nin dudaklarından dökülürdü
“ Bir şarkı duyarsan sevdadan yana,
Hatırla sevgilim beni hatırla”


Kendimi toplayıp, kafamı her kaldırışımda,
Gözlerinden kalbime uzanan bir çift yol görürdüm,
Kıpır kıpır kirpikler,
Ve hep o aynı tebessüm,
Kim bilir beklide ona seni seviyorum diyebilseydim,
Diyemedim.. Diyemedim..

 
İçeriğe dön | Ana menüye dön